ceyrekasirlikkadin:

14 dakika..

konuştuklarımız toplasan 4 dakikayı geçmez..

10 dakika sessiz kaldık karşılıklı..

yakın olduğunuz insanlarla yüz yüze olmasanız da, konuşmadan anlaşabilirsiniz..

nefes alışı,

iç çekişi,

kalp ritmi,

hepsi kulağınızdadır..

düşüncelerini bile duyabilirsiniz, o bir tek kelime…

Bugun fazlasyla yoruldum bu dünyada.sabahleyin iyi kalktım uykudan amma zaman gittikçe kafam etrafımdeki boğucu atmosferi hafifletmek için  zorlanıyor.yine de aynı hava ağırlığını çekmek zorunda kalırım çaresizce.görüntüler birer birer gözlerimin önünden anlamsızca kaybolur ve sesler kulaklarıma varıp varmadığını bilmeden havada asılı kalıyor.iki duygumu kayb etmişim galiba.hakketmişim ben bunlara acımam kendime .

Bu yazıyı okulun kütübhanesinda durup dururken aklımden geçenleri döküyorum.tap taze bir ilk bahar güneşin olduğu günde laf olsun diye maç yaptık ve hem güneşı hem de kendimizi yorduk .maçın bitiminde ne biz 3 saat önceki gibi taze ve enerjiktik ne de güneş . Zaten kendine bulutlardan yuva yapıp batıya doğru sürükleniyordu,tam bizim bu saçma yaşanda sürüklendiğimiz gibi.sabah onu gördüm ,sevdiğim anlaşılmaz duyguyu içimde yaratan o güneş tenli tanıdığımızı diyorum,hatırlarsınız kim olduğunu:).gördüğüm en saçma ilişki var aramızda ,zaten anlatılması bile anlaşılmayacak kadar anlatılmaz.neyse,aptal ve korkak olduğumu bilirim ,bakalım daha neler çıkaracağım adresi ve mühürü basılmamış bu zarfın içinden.evvet bugünlük bukadar,artık yarınkı rüzgarlara bekleyelim.hoşçakalın:)

Sabahlayin saat henüz gece ile imsak denen sabah vakti arasindayken , hep kendimi başka bir bahçenin ağaciymiş gibi hissediyorum.sanki gündüzdeki yaşamimin saçmaliğnin bir habercesiymiş bu saatlerdeki düşünüş akışı. Pek hoşuma giden bir duygu değil asla ama sürekli karşılaştım bir durumdur bu ve beni uyaran bir duyguya benzer bi şeydir.gerçi bu son sanalarda sabahın bu saatinde pek uyanmiş değilim uykudan ve o yüzden belki vucudumdaki saat ve aynı sırada beyinimdeki akış bu saatte düşünmeye alışık değil.ama düşünürsem de kafamda gündüzdeki kadar soru işareti bulunmiyor ve o bakımdan daha rahat ve isabetli düşünebilirim ,ama işin kötüsü bu saatte uyanmak beni komple bu dünyadan ve yaşamdan ayırma yönündeki havasıdır.öyledir ki bütün hayatımı geçmişten bu yana bir tür çocuk oyunu gibi görüyorum.hem de çoğu zamanlarda da gam dolu ve hasretleri uyandıran bi duyguya kapılıyorum maalesef.çocukluğumda hep bu saatte uykudan kalktığımı hatırlıyorum.herkes uykudayken ben bildiğim küçük eşyalarla bi türlü oyun yapardım kendime.o günlere çok özlüyorum.o günlerde saatlara düşünmezdim,zevk aldığımda gerçekten zevk alır sevinirdim ve en önemlisi kendimi zaman ve bildiğimiz her hangi çerçevede kayb olmuşum bir düşünce kafama sığmazdı.hem de bu saatten sonra uyumazsam sanki daha düzgün bir yaşam biçimine sahip olurum gibi esiyor kafama,ama ne yazık ki sabah uykusunun kaçınılmaz bir lezzet katkısı var uyku saatlerimize.

wildcat2030:

Our interpretation of the world around us may have more in common with the impossible staircase illusion than it does the real world, according to research published today in the open access journal PLoS ONE. The study, which was funded by the Wellcome Trust, suggests that we do not hold a three-dimensional representation of our surroundings in our heads as was previously thought. (via The impossible staircase in our heads: how we visualise the world around us)

futurescope:

10 Futuristic Materials

by Lifeboat Foundation Scientific Advisory Board member Michael Anissimov.

• Aerogel
• Transparent alumina
• Bulk fullerenes
• Metal foam
• Amorphous metal
• Metamaterials
• Superalloys
• Carbon Nanotubes
• E-textiles
• Bulk diamond

[read more]

hitlerscat:

. (by havsumcrap)

centripetal:

grace.